Ansjoviscrostini met waterkersmousse
Ingrediënten voor 2 personen:
2 sneden stokbrood per persoon
olijfolie van goede kwaliteit
2 blikjes ansjovisfilets (samen circa 100 gr), uitgelekt
3 teentjes knoflook
versgemalen zwarte peper
Voor de mousse:
100 gr ricotta
1 eierdooier (ei eerst goed afspoelen en handen wassen)
2 tl suiker
geraspte schil van 1 citroen (eerst goed afborstelen)
200 gr waterkers, fijngehakt (paar blaadjes bewaren ter garnering)
1/2 zakje gelatinepoeder, opgelost in 4 el water
zout
versgemalen zwarte peper
2 eiwitten (eieren eerst goed afspoelen ivm met salmonella)
Bereiding:
Klop de ricotta, de eierdooier en de suiker goed door elkaar. Voeg eerst de citroenschil en het citroensap toe en daarna de fijngehakte waterkers. Roer er de opgeloste gelatine door en breng op smaak met wat zout en peper. Spatel er de stijfgeklopte eiwitten door. Zet in de koelkast tot de mousse begint op te stijven.
Bestrijk de sneedjes stokbrood met een kwastje met olijfolie en rooster het onder de voorverwarmde ovengrill of in een hete oven goudbruin.
Wrijf de ansjovis en de knoflook tot een fijne pasta. Breng op smaak met wat peper. Besmeer de warme toast met dit mengsel en schep er de waterkersmousse op. Garneer met een blaadje waterkers.
Tip: Voor meer personen kunt u de hoeveelheden eenvoudig aanpassen.
Heerlijk met een glaasje rode wijn.
Waterkers is een doorlevende waterplant die van nature voorkomt in heldere beken en rivieren van West-Europa. Bij de teelt moet men dit natuurlijk biotoop min of meer nabootsen: de plantjes gedijen het best in een bodempje stromend water en vormen witte wortels om voedingsstoffen uit het water op te nemen. De donkergroene, ronde blaadjes bevatten veel vitamine C.
Evenals rucola wordt waterkers meestal rauw gegeten, maar het is ook best smakelijk in soep of in saus. Als u er niet meteen raad mee weet, stop waterkers dan in een pot zonder water met een plastic zak eroverheen, zodat de blaadjes niet verleppen. Gebruik ze snel.
